Pochodzenie. Mieszaniec wierzby iwy z wierzbą wiciową. Roślina znaleziona przez prof. S. Białoboka w okolicach Sadłowic k. Puław.
Opis. Drzewo wysokości do 8 m. Pędy wzniesione, szarozielonkawe. Liście jajowato-lancetowate, ciemnozielone. Bazie duże, niezbyt liczne. Kwitnie w marcu-kwietniu, przed rozwojem liści. Klon męski.
Uprawa. Preferuje słoneczne stanowiska i wilgotne gleby. Odporna na silne mrozy.
