Pochodzenie. Krzew odkryty w 1765 roku nad rzeką Alatamaha w stanie Georgia (USA).
Opis. Niewielkie drzewo dorastające w naszych warunkach do 4-6 m wysokości. Korona luźna, pędy słabo rozgałęzione. Liście błyszczące, lancetowate, jesienią intensywnie purpurowe. Kwiaty białe, miseczkowate, pachnące, ok. 8 cm średnicy, pręciki liczne, złotożółte. Kwitnie bardzo późno, od września do października. Gatunek kolekcjonerski, wymarły w stanie dzikim.
Uprawa. Franklinia wymaga lekko kwaśnych, żyznych, umiarkowanie wilgotnych gleb oraz słonecznych, osłoniętych od mroźnych wiatrów stanowisk. Gatunek dostatecznie mrozoodporny.
